it's All about Think Happy Day

Vandaag is het Think Happy Day. Leuk, al die Spongebob-afleveringen op meerdere zenders, maar vraagt iemand zich nog af wat de gedachte erachter is?
We worden constant beziggehouden. En vrolijk. Want God verhoede dat iemand zich gaat beseffen dat het allemaal nergens op slaat. Dat iemand zich af gaat vragen waar hij of zij het allemaal voor doet. Dat moeten we niet te veel hebben, dan valt het systeem in duigen.
Maar mocht dat toch gebeuren, dan hebben ze daar een prima oplossing voor. Iemand beseft dat het allemaal nergens op slaat, dat het nergens over gaat en dat we belachelijk bezig zijn. Wat gebeurt er dan? Mensen gaan zich 'zorgen' maken. Want zo hoor je niet te denken. Dan worden er instanties ingeschakeld en word je zo goed mogelijk gedrogeerd. Je wordt flink in de gaten gehouden, want naast het feit dat je op zo'n moment geen recht meer hebt op de beslissing over je eigen leven, zou je je ontdekking kunnen gaan verspreiden, en dat is zeer gevaarlijk.
De mensen die het inzien, die het snappen, die de wereld doorhebben. Die mensen worden veilig weggestopt en geisoleerd.

it's All about Positive Thinking

Ons wordt altijd aangeleerd positief te blijven denken. Of je nou ontslagen wordt, gedumpt wordt of je huis uit gezet wordt, het zijn allemaal 'aanleidingen voor een nieuw begin'. Want we moeten niet denken in eindes, maar in nieuwe beginnen.
Een aantal religies heeft deze gedachte zelfs zo ver ontwikkeld, dat zelfs de dood geen einde meer is, maar de tijd voor een nieuw leven, een nieuw begin.
Want wat zouden we met onszelf aan moeten, wetende dat het een keer allemaal echt ophoudt, dat al je werk, je geloof en je hoop ooit toch voor niets blijken te zijn geweest. Dat je onder ogen moet zien dat je altijd bezig bent geweest met morgen in plaats van vandaag. En dat dat totaal zinloos was. Wat moesten we dan?
Dus verzinnen wij manieren om aan die doemgedachte te ontkomen. We geven ons leven zin op de meest bespottelijke manieren.
En dat denken in nieuwe beginnen, dat heet dan positief denken. Terwijl, als je erover nadenkt, het veel positiever is als je eindes leert te accepteren voor wat ze zijn. En als je daar niet meer naartoe leeft, maar leeft op een manier waarop ieder moment jouw einde mag zijn.
Maar dat is niet de 'juiste manier' van denken.
En dus denken we maar aan nieuwe beginnen, aan nieuwe kansen, op klein en op levensgroot niveau. Alle fouten die we maken, maken ons menselijk, en voor alles krijgen we vast wel een tweede kans. Of we het dan wel goed doen, schijnt onbelangrijk te zijn.
Dat heet dan positief blijven.

it's All about Closure

"Alles gaat voorbij" "Je komt alleen en je gaat alleen"
Ja, dat zijn vast wijze uitspraken, maar soms is het ook het laatste wat je wilt horen. Van sommige dingen had je namelijk helemaal niet verwacht dat ze voorbij zouden gaan, of in ieder geval niet zo snel.
Als die dingen dan toch voorbij gaan, doorloop je fases. Ontkenning is daar een belangrijke van. Nee, het is niet voorbij, het is tijdelijk, het komt wel goed, ik moet alleen.. we moeten gewoon.. nee het KAN niet voorbij zijn.
In die fase van ontkenning kun je ook veel te snel doorgaan met je leven. Want het is niet erg, nee je zit er niet mee, nee het is gewoon niet gebeurd, je gaat door want het heeft je echt echt echt geen pijn gedaan hoor.
Dan kom je andere mensen tegen en denk je dat het goed is. Dat je er klaar mee bent. Maar dan komt het moment. Het moment dat je beseft dat het niet afgesloten is. Het moment waarop je je afvraagt waar je in hemelsnaam mee bezig bent. Dat het zo niet verder gaat, dat je jezelf niet meer herkent.
DAN, dan begint het afsluiten pas. Je gaat jezelf terugzoeken, je wilt weten wie je ook alweer was voordat het allemaal gebeurde.

Love me, leave me, let me go.

Kater

Ik word wakker naast een volle asbak, mijn maag draait om. Ik ga overeind zitten en ontdek onder een van de dekens mijn vriendin Julia, in slaap of in coma, het zal wel.
Beelden en gevoelens van de afgelopen avond komen omhoog.

Als je zoals wij bepaalde magische lekkernijen eet, wil het nog wel eens voorkomen dat je ontzettend gelukkig wordt. Dat je de wereld doorhebt, geniet van alle geuren en kleuren om je heen en vooral ontzettend in extase raakt van muziek. De wereld is van jou, jij bent niet jij, jouw leven is ineens dat van iemand die gelukkig is. Je bevindt je in een bubbel.

Als je dan uiteindelijk in slaap hebt weten te komen, en je wordt de dag erna wakker, is er meestal sprake van een enorme anticlimax. De bubbel is geknapt, de wereld is niet van jou, jij bent toch echt wel jij en jouw leven is jouw leven gebleven.
En dat, jongens en meisjes, heet een kater.

Non, je ne regrette de rien

Non, rien de rien.
Mijn leven bestaat zoals dat van vele anderen uit een hoop fouten maken. Hierom kun je huilen tot je dood bent of hiervan kun je leren.
Ik kies meestal toch maar voor dat laatste. Ik heb foute beslissingen gemaakt, foute dingen gezegd, foute mensen ontmoet en vooral veel foute dingen gedaan.
Je zou kunnen zeggen dat dat me heeft gemaakt hoe ik ben.
Maar ik was er al, die fouten hakten simpelweg het steen om mij weg.
Non, je ne regrette de rien.

x

Shaken, not disturbed

Het is mij in de loop der jaren niet ontgaan dat mensen mij nogal makkelijk beschrijven met 'gek', 'raar' of 'vreemd'.
Dat vind ik best wel gek raar vreemd. Ik ben misschien geen modelburger, -schoondochter of -vriendin, maar ik ben best lief, toch?
Dat ik een hekel heb aan stelletjes in dezelfde regenjas, dat ik bij voorkeur twee verschillende sokken aantrek en dat ik bang ben voor walvissen zou niet onder moeten doen voor mijn intelligentie of het feit dat mijn vriendinnen me graag mogen.
Mensen denken ook altijd dat 'vreemd' een belediging is. Maar wat betekent vreemd? 'Ja uhh.. anders dan anderen' 'Ja, gewoon, je weet wel' krijg je dan. Nou bij deze wil ik voor eens en voor altijd duidelijk hebben dat ik liever jagewoonjeweetwel ben, dan het begrip dat de Kleine Mensen omschrijven als 'normaal'.
Danku.

Non, non, rien a changé tout, tout a continué

Niets verandert ooit in mijn leven. Het is een grote marathon, en hoewel het soms lijkt alsof dat een bevrijdend tripje is, ik ren alleen maar rondjes.
Ik maak dezelfde fouten keer op keer, kruip op dezelfde manier weer omhoog om vervolgens weer dezelfde kutfouten te maken.
Ik ontmoet mensen, hou ze op afstand. Vaak werkt dat al. Soms niet en dan ga ik toch van ze houden. Dan doe ik ze pijn want ik ben nou eenmaal een bang persoon. En dan ben ik weer alleen, ontmoet ik weer mensen en dan en dan en dan.
Ik ren rondjes en dat gaat nooit veranderen. Ik breek niet door de dranghekken heen.